Editörden Yönetmene

Video oluşturmanın özü değişiyor.

Geçtiğimiz on yıl boyunca, düzenleme araçlarını optimize ettik - daha hızlı zaman çizelgeleri, daha fazla efekt, daha akıllı geçişler. Ancak yanlış soruyu sorduk. Soru "Nasıl daha hızlı düzenleme yapılır" değil, "Neden hala düzenlemeye ihtiyaç var".

NemoVideo ve Seedance 2.0'ın entegrasyonu, özünde yaratıcıları "operatörlerden" "yönetmenlere" dönüştürüyor. Artık kare kare ayarlama yapmıyorsunuz, bunun yerine doğal dilde niyeti tarif ediyorsunuz. Sistem uygulamaktan sorumlu.

Bu, başka bir "AI devrimi" pazarlaması gibi geliyor. Ancak yakından bakıldığında, daha derin bir sorunu çözüyor.

Viral videolar şans eseri değil. Tekrarlanabilir yapıları var: kancalar, ritim, duygu eğrisi. Çoğu yaratıcı başarısız oluyor, çünkü yaratıcılık eksikliği değil, fikirleri etkili bir yapıya nasıl çevireceklerini bilmiyorlar. Geleneksel düzenleme araçları, cevabı zaten bildiğinizi varsayar. Sadece daha hızlı uygulamanızı sağlarlar.

NemoVideo farklı bir yaklaşım izliyor. Önce neyin yayıldığını analiz ediyor, sonra tersine mühendislik yapmanıza yardımcı oluyor. Fikir giriyorsunuz, yapı çıktısı alıyorsunuz. Şablon değil - mantık.

"Videolarınız algoritma yüzünden düşük performans göstermiyor. Tutma için tasarlanmadıkları için düşük performans gösteriyorlar." — @viipin8

Bu cümle özü yakalıyor. Algoritma düşman değil. Düşman tahmin.

Elbette, bu ideal durum. Gerçeklik daha karmaşık. Bazı kişiler Twitter'da Seedance 2.0 özelliklerinin tam olarak açılmadığından, bazı hesapların "henüz var olmayan şeyleri sattığından" şikayet ediyor. Bu, yeni teknolojilerin tanıtımının normudur - vaatler her zaman teslimatın önünde gider.

Ancak yön doğru. "Erişim rastgele, tutma tasarlanmıştır" açısından bakıldığında, video oluşturmanın geleceği daha fazla araç değil, daha az tahmindir. Yaratıcıların zamanı "bu fikir yapmaya değer mi" sorusunu değerlendirmeye harcanmalı, "bu geçişte hangi efekt kullanılmalı" sorusuna değil.

Beş yıl sonra, "editör" mesleğinin "daktilocu" gibi tarih olacağından şüpheleniyorum. Kaybolmak değil - yükseltmek. Herkes yönetmen, AI ise uygulama ekibi.

Bu iyi bir şey mi, kötü bir şey mi?

Yaratıcılar için iyi bir şey. Eşik düşüyor, ifade özgürlüğü artıyor. Profesyonel editörler için bir meydan okuma. Beceriler değer kaybediyor, ancak yargılama yeteneğinin değeri artıyor.

Daha büyük soru şu: Herkes "viral yapıya" sahip videolar yapabildiğinde, iyi içeriği gürültüden ne ayıracak?

Cevap muhtemelen: zevk.

Araçlar ne kadar güçlüyse, zevk o kadar önemlidir. Teknoloji uygulama maliyetini sıfıra indirdiğinde, geriye kalan tek şey seçimdir - ne söyleyeceğini seçmek, ne söylemeyeceğini seçmek, gürültüde neyin arkasında duracağını seçmek.

Belki de bu devrimin gerçek anlamı budur.