OpenClaw + Claude Code/Codex: Δημιουργία Προσωπικού Αναπτυξιακού Agent Swarm

Γεια σας, είμαι ο Λου Γκονγκ.

Πρόσφατα είδα ένα tweet στο X που με τράβηξε αμέσως. Ένας ανεξάρτητος προγραμματιστής που ονομάζεται Elvis είπε ότι δεν χρησιμοποιεί πλέον άμεσα το Claude Code και το Codex, αλλά έχει υιοθετήσει το OpenClaw ως επίπεδο οργάνωσης, επιτρέποντας σε μια AI orchestrator που ονομάζεται Zoe να διαχειρίζεται μια ολόκληρη ομάδα Agent Swarm από Claude Code και Codex.

Τα δεδομένα του tweet ήταν επίσης εντυπωσιακά, 4.9 εκατομμύρια προβολές, 11 χιλιάδες likes, 1800 retweets.

Έχουμε γράψει για το Vibe Coding για πάνω από τέσσερις μήνες, και το Claude Code ήταν το κύριο εργαλείο. Έχω γράψει επίσης μερικά άρθρα σχετικά με τη συνεργασία πολλών Agents, την αρχιτεκτονική πολλών Agents στο VSCode κ.λπ.

Αλλά βλέποντας αυτή τη μέθοδο του Elvis, μπορώ μόνο να πω ότι είναι πολύ έμπειρος. Ένας άνθρωπος, με ένα σύστημα οργάνωσης, υποβάλλει κατά μέσο όρο 50 κωδικούς την ημέρα, με την πιο έντονη ημέρα να υποβάλλει 94 φορές, ενώ δέχτηκε 3 τηλεφωνήματα πελατών, χωρίς να ανοίξει ποτέ τον επεξεργαστή.

Αυτό δεν είναι σαν να είναι ένας άνθρωπος μια ολόκληρη ομάδα ανάπτυξης;

Σήμερα, αυτό το άρθρο θα αναλύσει πώς το κατάφερε.

Το OpenClaw δεν είναι άγνωστο σε κανέναν

Αυτό το μικρό καβούρι είναι δημοφιλές από την περίοδο του Νέου Έτους. Απλά λέγοντας, είναι ένα ανοιχτού κώδικα πλαίσιο AI Agent, με περισσότερους από 240.000 Stars στο GitHub, και πριν από δύο ημέρες ξεπέρασε επίσημα το React, καθιστώντας το το ανοιχτού κώδικα έργο με τη μεγαλύτερη αύξηση Stars στην ιστορία του GitHub.

Ο ιδρυτής Peter Steinberger είναι Αυστριακός προγραμματιστής, ο οποίος είχε προηγουμένως ιδρύσει την PSPDFKit (μια B2B εταιρεία πλαισίου PDF), και το 2021 έλαβε επένδυση 100 εκατομμυρίων ευρώ από την Insight Partners. Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, ο Peter ανακοίνωσε ότι εντάχθηκε στην OpenAI και το έργο OpenClaw παραδόθηκε σε ίδρυμα ανοιχτού κώδικα για τη διαχείριση.

Η τοποθέτηση του OpenClaw δεν είναι chatbot, αλλά ένα AI Agent runtime που τρέχει στη τοπική σας συσκευή. Έχει τέσσερα βασικά στοιχεία: Gateway (πύλη, που συνδέει περισσότερες από 50 πλατφόρμες μηνυμάτων), Agent (μηχανή συμπερασμού), Skills (πάνω από 5400 πρόσθετα), Memory (σύστημα μνήμης).

Αλλά ο Elvis χρησιμοποιεί το OpenClaw με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Το χρησιμοποιεί ως επίπεδο οργάνωσης, ειδικά για να διαχειρίζεται τους κωδικοποιητές Claude Code και Codex, χωρίς να το χρησιμοποιεί ως γενικό βοηθό.

Αυτή η προσέγγιση είναι πράγματι ασυνήθιστη.

Γιατί χρειαζόμαστε ένα επίπεδο οργάνωσης;

Ο Elvis ανέφερε ένα πολύ κρίσιμο σημείο στο tweet του: Το παράθυρο συμφραζομένων είναι ένα μηδενικό παιχνίδι.

Αν βάζετε κώδικα μέσα, δεν υπάρχει χώρος για επιχειρηματικά συμφραζόμενα. Αν βάζετε ιστορικό πελατών και πρακτικά συνεδρίων, δεν υπάρχει χώρος για τη βιβλιοθήκη κώδικα. Ακόμα και ο πιο ισχυρός AI δεν μπορεί να χωρέσει ταυτόχρονα αυτούς τους δύο εντελώς διαφορετικούς τύπους πληροφοριών.

Έτσι, χώρισε το σύστημα σε δύο επίπεδα.

Το ανώτερο επίπεδο είναι ο οργανωτής OpenClaw Zoe, η οποία κατέχει όλα τα επιχειρηματικά συμφραζόμενα, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων πελατών, των πρακτικών συνεδρίων, των ιστορικών αποφάσεων, ποια σχέδια έχουν δοκιμαστεί και ποια απέτυχαν. Αυτές οι πληροφορίες υπάρχουν όλες στη βιβλιοθήκη σημειώσεων Obsidian του Elvis, και η Zoe μπορεί να τις διαβάσει απευθείας.

Το κατώτερο επίπεδο είναι οι κωδικοποιητές Claude Code και Codex, οι οποίοι βλέπουν μόνο τον κώδικα και ασχολούνται μόνο με την κωδικοποίηση. Κάθε φορά που ξεκινά ένας Agent, η Zoe θα του γράψει μια ακριβή προτροπή με βάση τα επιχειρηματικά συμφραζόμενα, λέγοντάς του τι πρέπει να κάνει, ποιο είναι το υπόβαθρο και τι ζητά ο πελάτης.

Απλά λέγοντας: ο οργανωτής είναι υπεύθυνος για την κατανόηση των απαιτήσεων, ενώ οι κωδικοποιητές είναι υπεύθυνοι για την εργασία. Κάθε ένας κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα.

Αυτή η αρχιτεκτονική είναι παρόμοια με το εσωτερικό σύστημα Minions που δημοσιοποίησε η Stripe πρόσφατα. Οι Minions της Stripe είναι επίσης σχεδίαση παράλληλων κωδικοποιητών με κεντρικό επίπεδο οργάνωσης, ικανό να συγχωνεύει πάνω από 1000 PR που έχουν γραφτεί αποκλειστικά από AI κάθε εβδομάδα. Ο Elvis είπε ότι τυχαία δημιούργησε μια παρόμοια αρχιτεκτονική, απλώς τρέχοντας στον δικό του Mac mini.

Πραγματική περίπτωση ροής εργασίας

Ο Elvis χρησιμοποίησε ένα πραγματικό παράδειγμα στο tweet του για να εξηγήσει τη συνολική ροή εργασίας του, και θα συνοψίσω τα κύρια βήματα.Αυτός απάντησε σε μια κλήση πελάτη, ο πελάτης ήθελε να επαναχρησιμοποιήσει τις υπάρχουσες ρυθμίσεις στην ομάδα. Μετά την κλήση, μίλησε με την Zoe για αυτή την ανάγκη. Δεδομένου ότι όλα τα πρακτικά συνεδριάσεων συγχρονίζονται αυτόματα στο Obsidian, η Zoe ήξερε ήδη τι είπε ο πελάτης, δεν χρειάστηκε να εξηγήσει επιπλέον ο Elvis. Μαζί καθόρισαν το εύρος των λειτουργιών, και η τελική λύση ήταν να δημιουργήσουν ένα σύστημα προτύπων.

Στη συνέχεια, η Zoe έκανε αυτόματα τρία πράγματα: φόρτισε την υπηρεσία ξεκλειδώματος του πελάτη (έχει δικαιώματα API διαχειριστή), τράβηξε τις υπάρχουσες ρυθμίσεις του πελάτη από τη βάση δεδομένων παραγωγής (μόνο για ανάγνωση, ο κωδικοποιητής Agent δεν θα έχει ποτέ αυτά τα δικαιώματα), και στη συνέχεια δημιούργησε έναν Codex Agent, με μια λεπτομερή προτροπή που περιλαμβάνει το πλήρες επιχειρηματικό πλαίσιο.

Κάθε Agent έχει το δικό του ανεξάρτητο worktree (απομονωμένο κλάδο) και συνεδρία tmux. Η εντολή εκκίνησης είναι περίπου έτσι:

# Δημιουργία worktree + εκκίνηση agent git worktree add ../feat-custom-templates -b feat/custom-templates origin/main cd ../feat-custom-templates && pnpm install tmux new-session -d -s "codex-templates" \ -c "/Users/elvis/Documents/GitHub/medialyst-worktrees/feat-custom-templates" \ "$HOME/.codex-agent/run-agent.sh templates gpt-5.3-codex high Μετά την εκκίνηση του Agent, υπάρχει μια προγραμματισμένη εργασία που ελέγχει κάθε 10 λεπτά. Αλλά δεν θα ρωτήσει απευθείας τον Agent (αυτό θα καίει πάρα πολλά tokens), αλλά θα εκτελέσει ένα καθοριστικό Shell script, ελέγχοντας αν η συνεδρία tmux είναι ακόμα ζωντανή, αν έχει δημιουργηθεί PR, αν η CI έχει περάσει.

Αν η CI αποτύχει, ο Agent επανεκκινείται αυτόματα, με μέγιστο αριθμό 3 προσπαθειών. Μόνο όταν απαιτείται ανθρώπινη παρέμβαση στέλνει ειδοποίηση.

Μετά την ολοκλήρωση της εργασίας, ο Agent θα δημιουργήσει αυτόματα PR. Αλλά η απλή δημιουργία PR δεν είναι το τέλος, ο Elvis έχει ορίσει ένα σύνολο κριτηρίων ολοκλήρωσης: Δημιουργία PR, συγχρονισμός κλάδου με το main (χωρίς συγκρούσεις συγχώνευσης), η CI να περάσει πλήρως, η κωδικοποίηση και των τριών AI μοντέλων να έχει εγκριθεί, και αν υπάρχουν αλλαγές UI, πρέπει επίσης να προστεθούν στιγμιότυπα.

Τρία AI μοντέλα κάνουν αναθεώρηση κώδικα

Η αναθεώρηση κώδικα από τα τρία AI μοντέλα φαίνεται πολύ σταθερή. Είναι ενδιαφέρον να μιλήσουμε για την αξιολόγηση του για αυτά τα τρία μοντέλα.

Codex Reviewer, το αξιολόγησε πιο ψηλά, λέγοντας ότι η αναθεώρηση του σε περιπτώσεις ορίου και λογικών σφαλμάτων είναι πολύ λεπτομερής, με πολύ χαμηλό ποσοστό ψευδών συναγερμών.

Gemini Code Assist Reviewer, δωρεάν, είπε ότι είναι πολύ χρήσιμο, μπορεί να εντοπίσει κενά ασφαλείας και προβλήματα επεκτασιμότητας που παραλείπουν άλλα μοντέλα, και μπορεί να δώσει συγκεκριμένες προτάσεις διόρθωσης.

Claude Code Reviewer, τα ακριβή του λόγια ήταν "βασικά άχρηστο", λέγοντας ότι είναι υπερβολικά προσεκτικό, γεμάτο από προτάσεις όπως "σκεφτείτε να προσθέσετε...", οι περισσότερες από τις οποίες ανήκουν σε υπερβολικό σχεδιασμό. Εκτός αν σημειωθεί ως κρίσιμο πρόβλημα, αλλιώς απλά το παραλείπει.

Όταν διάβασα αυτό το κομμάτι, ήμουν λίγο έκπληκτος. Ως βαριά χρήστης του Claude Code, έχω πράγματι συναντήσει περιπτώσεις όπου είναι υπερβολικά συντηρητικός κατά την αναθεώρηση κώδικα, αλλά η αξιολόγηση ότι είναι βασικά άχρηστος είναι λίγο υπερβολική. Ωστόσο, αυτό δείχνει από την άλλη πλευρά ότι η διασταυρούμενη αναθεώρηση από πολλά μοντέλα έχει πράγματι αξία, οι προκαταλήψεις των διαφορετικών μοντέλων συμπληρώνουν η μία την άλλη.

Αφού περάσουν όλες οι αναθεωρήσεις, ο Elvis θα λάβει ειδοποίηση στο Telegram. Σε αυτό το σημείο, κυρίως κοιτάζει στιγμιότυπα, επιβεβαιώνοντας αν οι αλλαγές UI είναι σωστές, πολλές PR τις συγχωνεύει χωρίς να κοιτάξει τον κώδικα. Λέει ότι η ανθρώπινη αναθεώρηση του χρειάζεται μόνο 5 έως 10 λεπτά.

Η πρωτοβουλία της Zoe

Η Zoe δεν είναι μόνο εκτελέστρια. Πιο ενδιαφέρον από τη ροή εργασίας είναι η πρωτοβουλία της Zoe.

Ο Elvis λέει ότι η Zoe δεν περιμένει απλώς να της ανατεθούν καθήκοντα, αλλά αναζητά ενεργά δουλειά. Το πρωί σαρώνει τα αρχεία σφαλμάτων του Sentry, ανακαλύπτει 4 νέα σφάλματα, και αυτόματα δημιουργεί 4 Agents για να τα διορθώσει. Μετά τη συνεδρία, σαρώνει τα πρακτικά της συνεδρίασης, επισημαίνει 3 λειτουργικές απαιτήσεις που ανέφερε ο πελάτης, και στη συνέχεια αυτόματα εκκινεί 3 Codex Agents. Το βράδυ σαρώνει τα αρχεία Git, εκκινεί τον Claude Code για να ενημερώσει το changelog και την τεκμηρίωση του πελάτη.

Όταν ο Elvis βγαίνει για μια βόλτα και επιστρέφει, στο Telegram έχει ένα μήνυμα: 7 PR είναι έτοιμα, 3 νέες λειτουργίες, 4 διορθώσεις σφαλμάτων. Αυτό δεν είναι ακριβώς το αποτέλεσμα που πάντα ήθελα να δημιουργήσω στην ομάδα ανάπτυξης της OPC με έναν άνθρωπο.Και όταν ο Agent αποτυγχάνει, η προσέγγιση της Zoe είναι πολύ πιο προηγμένη από μια απλή επανάληψη. Συνδυάζει την ανάλυση του πλαισίου της επιχείρησης για να κατανοήσει τους λόγους της αποτυχίας. Έσπασε το πλαίσιο του Agent; Θα περιορίσει την εμβέλεια, κάνοντάς τον να επικεντρωθεί μόνο σε τρία αρχεία. Ο Agent έχει απομακρυνθεί από την κατεύθυνση; Θα το διορθώσει, λέγοντας στον Agent ότι ο πελάτης θέλει το X και όχι το Y, και θα προσθέσει τα ακριβή λόγια από τη συνάντηση.

Με την πάροδο του χρόνου, η Zoe θα συγκεντρώνει εμπειρία, θυμόμενη ποιες δομές prompt λειτουργούν καλύτερα για ποιους τύπους εργασιών, ώστε την επόμενη φορά να γράψει πιο ακριβή prompt.

Αυτή η σκέψη είναι στην πραγματικότητα μια αναβάθμιση του Ralph Loop. Η βασική λογική του Ralph Loop είναι η εξής: αντλήστε το πλαίσιο, δημιουργήστε έξοδο, αξιολογήστε τα αποτελέσματα, αποθηκεύστε την εμπειρία, αλλά οι περισσότερες υλοποιήσεις έχουν σταθερά prompt για κάθε κύκλο. Το σύστημα του Elvis είναι διαφορετικό, κάθε φορά που επαναλαμβάνει, η Zoe προσαρμόζει δυναμικά το prompt με βάση τους λόγους αποτυχίας, και έχει πλήρη υποστήριξη από το επιχειρηματικό πλαίσιο.

Κόστος και Υλικό

Στο θέμα του κόστους, τα δημόσια δεδομένα του Elvis δείχνουν ότι το Claude κοστίζει περίπου 100 δολάρια το μήνα, ενώ το Codex περίπου 90 δολάρια το μήνα. Επίσης ανέφερε ότι μπορείς να ξεκινήσεις με 20 δολάρια για να δοκιμάσεις.

Αυτό το κόστος είναι φυσικά πολύ φθηνότερο από το να προσλάβεις έναν προγραμματιστή. Αλλά αν σκεφτείς ότι πρέπει επίσης να κάνεις τις δικές σου αποφάσεις προϊόντος, επικοινωνία με πελάτες και αναθεώρηση κώδικα, μοιάζει περισσότερο με έναν ενισχυτή αποδοτικότητας, που σε βοηθά να εξοικονομήσεις χρόνο από τις πιο επαναλαμβανόμενες διαδικασίες όπως ο προγραμματισμός και οι δοκιμές.

Στο θέμα του υλικού, ο Elvis ανέφερε ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετωπίζει είναι η RAM. Κάθε Agent χρειάζεται ανεξάρτητο worktree, κάθε worktree έχει τα δικά του nodemodules, και κάθε Agent πρέπει να τρέχει κατασκευές, ελέγχους τύπων και δοκιμές. Πέντε Agents που τρέχουν ταυτόχρονα σημαίνει πέντε παράλληλους μεταγλωττιστές TypeScript, πέντε εκτελεστές δοκιμών και πέντε σύνολα εξαρτήσεων.

Ο Mac mini του με 16GB μνήμης μπορεί να τρέξει το πολύ 4 έως 5 Agents ταυτόχρονα, παραπάνω αρχίζει η εναλλαγή μνήμης. Έτσι, αγόρασε έναν Mac Studio M4 Max με 128GB μνήμης (3500 δολάρια), σκοπεύοντας να τον χρησιμοποιήσει για να υποστηρίξει περισσότερους ταυτόχρονους Agents.

Σύνοψη και Πραγματικά Προβλήματα

Ειλικρινά, το σύστημα του Elvis με έχει εντυπωσιάσει αρκετά. Πριν, θεωρούσα το OpenClaw ως παιχνίδι, και για την παραγωγικότητα, βασιζόμουν στο ανεξάρτητο Claude Code. Χρησιμοποιούσα περιστασιακά worktree για παράλληλη εργασία, αλλά δεν είχα φτάσει σε αυτό το επίπεδο συστηματικής οργάνωσης. Μετά την ανάγνωση των αναρτήσεών του, νιώθω ότι η οροφή της AI προγραμματισμού έχει ανέβει ακόμα πιο ψηλά.

Πρόσφατα, ακολουθώντας τη σκέψη του, σκοπεύω να χρησιμοποιήσω το OpenClaw για να δημιουργήσω μια πλήρως αυτοματοποιημένη ομάδα ανάπτυξης ενός ατόμου. Έτσι, σύντομα θα δημοσιεύσουμε πολλές πρακτικές άρθρες σχετικά με το OpenClaw.

Υπάρχουν μερικά πραγματικά προβλήματα που πρέπει να επισημάνω.

Η προϋπόθεση για αυτό το σύστημα είναι να έχεις ένα σαφές προϊόν, καθορισμένες ανάγκες πελατών και μια ολοκληρωμένη ροή CI/CD. Ο Elvis εργάζεται σε ένα πραγματικό B2B SaaS προϊόν, με πελάτες, έσοδα και παραγωγικό περιβάλλον. Αν είσαι ακόμα στη φάση της δημιουργίας Demo ή εκμάθησης, η ROI αυτής της αρχιτεκτονικής μπορεί να μην είναι πολύ συμφέρουσα.

Επιπλέον, πρέπει να προσέξεις τα τρέχοντα ζητήματα ασφαλείας του OpenClaw. Σύμφωνα με δημόσιες πληροφορίες, έχουν αποκαλυφθεί πολλές υψηλού κινδύνου CVE, και έχουν βρεθεί 341 κακόβουλα plugins της κοινότητας που εμπλέκονται σε κλοπή δεδομένων. Όταν αναπτύσσεις το OpenClaw, η απομόνωση και ο έλεγχος δικαιωμάτων πρέπει να γίνουν σωστά. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχω αναπτύξει το OpenClaw στον κύριο υπολογιστή μου.

Ένα ακόμη σημείο είναι ότι ο Elvis έχει χαμηλή εκτίμηση για την αναθεώρηση κώδικα του Claude Code, αλλά πρόσφατα το Claude Code μόλις κυκλοφόρησε τη λειτουργία Agent Teams (επίσημη ενσωματωμένη συνεργασία πολλών Agents), και η Anthropic εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση.

Ωστόσο, παραβλέποντας αυτές τις λεπτομέρειες, η αρχιτεκτονική του Elvis με το επίπεδο οργάνωσης και εκτέλεσης είναι σίγουρα αξιόλογη. Το παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος του παραθύρου πλαισίου είναι μια πραγματική περιοριστική συνθήκη, και η χρήση μιας ιεραρχικής αρχιτεκτονικής για την επίλυση αυτού του προβλήματος, επιτρέποντας σε διαφορετικές AI να εκτελούν τις δικές τους λειτουργίες, είναι μια σωστή κατεύθυνση κατά τη γνώμη μου.

Για όσους ενδιαφέρονται για αυτό το θέμα, μπορείτε να δείτε την αρχική ανάρτηση του Elvis, η οποία έχει πολύ υψηλή πυκνότητα πληροφοριών:[[HTMLPLACEHOLDER0]][[HTMLPLACEHOLDER_1]]