Νέος κόσμος χωρίς παλιούς θεούς | Δέκα συμπεράσματα μετά από μια συνάντηση με αστακούς
Νέος κόσμος χωρίς παλιούς θεούς | Δέκα συμπεράσματα μετά από μια συνάντηση με αστακούς
Τις τελευταίες εβδομάδες, συμμετείχα σε πολλές συναντήσεις με αστακούς στο Πεκίνο και τη Σαγκάη.
Το πάρτι αστακών της Zhipu έγινε στο κτίριο της Sohu, όπου τρώγαμε μικρούς αστακούς και συζητούσαμε για την αρχιτεκτονική του Agent. Η συνάντηση της Seven Bulls στη Σαγκάη έγινε στο Smart Port του Lujiazui, όπου κάποιος άνοιξε απευθείας τον τερματικό για να δείξει τη σύνδεση του OpenClaw με το Feishu. Το Jin Qiu Xiao Fan Zhuang — μια ομάδα που λειτουργεί εδώ και ένα χρόνο και συγκεντρώνει τους καλύτερους ιδρυτές για βαθιές συζητήσεις — δεν διαλύθηκε μέχρι τα ξημερώματα. Υπήρχαν επίσης διάφορες μεγάλες και μικρές συναντήσεις, συνδέσεις, και δύο άτομα σε ένα WeWork που σχεδίαζαν διαγράμματα αρχιτεκτονικής σε έναν πίνακα.
Οι συμμετέχοντες προέρχονταν από διαφορετικά υπόβαθρα. Υπήρχε ο επενδυτής Tianrun, που μπήκε στους 30 κορυφαίους παγκόσμιους συνεισφέροντες του GitHub χωρίς να γράψει ούτε μία γραμμή κώδικα, ο τεχνικός βετεράνος William, που δημιούργησε το WinClaw με πάνω από 10.000 λήψεις κατά τη διάρκεια του κινεζικού Νέου Έτους, ο Chen Caimao, που έχει μια στρατιά από 10 MacBook και καταναλώνει καθημερινά δισεκατομμύρια Tokens, και έχει ήδη ολοκληρώσει τον εμπορικό κύκλο, καθώς και δικηγόρους IPO, βετεράνους 20 ετών στον τομέα του λογισμικού δημόσιας διοίκησης, ανεξάρτητους προγραμματιστές και διευθυντές προϊόντων AI...
Οι κανόνες του παλιού κόσμου καταρρέουν με ορατή ταχύτητα. Και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα.
Ακολουθούν δέκα συμπεράσματα που εξήγαγα από αυτές τις συζητήσεις:
- Ένα, το 99% των ανθρώπων χρησιμοποιούν λάθος την AI
- Δύο, Context, όχι Control — η απελευθέρωση είναι η πιο δύσκολη τεχνική εργασία
- Τρία, η άγνοια του κώδικα είναι πλεονέκτημα, η επιθυμία ελέγχου είναι Bug
- Τέσσερα, ένα MacBook είναι ένα γραφείο
- Πέντε, η εμφάνιση είναι μεγαλύτερη από το σχέδιο — "τι ακριβώς σημαίνει να "εκτρέφεις αστακούς"
- Έξι, ο νέος κόσμος δεν έχει παλιούς θεούς
- Επτά, μετά τον κορεσμό της Artificial, η Humanity είναι η πιο σπάνια
- Οκτώ, το προϊόν είναι περιεχόμενο, ο καθένας θα έχει το δικό του λογισμικό
- Εννέα, η συσσώρευση και η εκτόξευση είναι η παλιά σκέψη του Deng
- Δέκα, περιέργεια, φαντασία, θάρρος
Ένα, το 99% των ανθρώπων χρησιμοποιούν λάθος την AI
"Η μεγαλύτερη αξία της AI θα πρέπει να είναι να μας λέει τι να κάνουμε, και όχι να λέμε στην AI τι να κάνει."
Αυτή είναι μια φράση που επαναλήφθηκε σε πολλές συναντήσεις.
Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων χρησιμοποιεί την AI με τον εξής τρόπο: σκέφτονται τι θέλουν να κάνουν και στη συνέχεια ζητούν από την AI να τους βοηθήσει να το εκτελέσουν. Να γράψουν ένα άρθρο, να σχεδιάσουν μια εικόνα, να διορθώσουν έναν κώδικα — η AI είναι το χέρι τους.
Αλλά οι άνθρωποι που παράγουν τα περισσότερα στην συνάντηση με τους αστακούς χρησιμοποιούν την AI με ακριβώς αντίθετο τρόπο.
Δίνουν στην AI την αποστολή τους, το όραμά τους, τις αξίες τους, τις προτιμήσεις τους, το πλαίσιο τους και στη συνέχεια την ρωτούν — "Τι νομίζεις ότι θα έπρεπε να κάνω;"
Ο AI βοηθός του Tianrun, Echo, κατέχει όλο το πλαίσιο της εργασίας και της ζωής του. Δεν λέει στην Echo "βοήθησέ με να διορθώσω αυτό το Bug", αλλά λέει "θέλω να μπω στους 20 κορυφαίους συνεισφέροντες σε μία εβδομάδα". Πώς να μπω; Να διορθώσω έγγραφα, να διορθώσω Bugs ή να βελτιστοποιήσω κώδικα; Αυτό είναι κάτι που η AI πρέπει να σκεφτεί.
Όταν συζητούσαμε με τον καθηγητή Jia Liang για το αυτο-εξελισσόμενο σύστημα Agent, καταλήξαμε σε μια κρίση: η τελική μορφή του AI συστήματος δεν είναι ένα υπάκουο εργαλείο, αλλά ένας σύμβουλος λήψης αποφάσεων που γνωρίζει καλύτερα από εσένα. Του δίνεις αρκετό Context, και σου λέει τι πρέπει να κάνεις και γιατί.
Αυτό που πρέπει να δώσεις στην AI δεν είναι εντολές, αλλά το "προσωπικό σου εγχειρίδιο" — αποστολή, όραμα, αξίες, αρχές και προτιμήσεις.
Και μετά να πεις: άφησέ με να εκπλαγώ όταν ξυπνήσω.
Δύο, Context, όχι Control — η απελευθέρωση είναι η πιο δύσκολη τεχνική εργασία
"Πετάμε με ποδήλατο, ενώ η AI είναι ένα σπορ αυτοκίνητο. Και τελικά, αφήνουμε το σπορ αυτοκίνητο να ακολουθεί το ποδήλατο."
Αυτή είναι μια μεταφορά που είπε ο Will σε μια ζωντανή μετάδοση. Ο Tianrun αμέσως πρόσθεσε: "Ναι! Αυτό είναι λάθος."
Ο Tianrun διαχώρισε τη χρήση της AI σε τρία επίπεδα.
Το πρώτο επίπεδο, η λειτουργία πινέλου. Λες στην AI κάθε λεπτομέρεια — πόσο μεγάλο είναι το γράμμα, πόσο σκούρο είναι το χρώμα, πώς να γράψεις τον κώδικα. Εκτελεί ακριβώς όπως το λες. Το ανώτατο όριο είναι το επίπεδό σου.
Το δεύτερο επίπεδο, η λειτουργία υπαλλήλου. Αρχίζεις να αναθέτεις καθήκοντα, αλλά δεν μπορείς να αντισταθείς να καθορίσεις κάθε βήμα — τι να κάνεις πρώτα, τι να κάνεις μετά, με ποια αρχιτεκτονική. Επειδή νομίζεις ότι είσαι ειδικός, και αυτή είναι η υποτακτική. Την ελέγχεις λεπτομερώς.Η τρίτη διάσταση, η λειτουργία Master. Λες στην AI - "είσαι ένας από τους δέκα κορυφαίους ειδικούς στον τομέα, έχεις την καλύτερη αισθητική και αρχιτεκτονική ικανότητα." Στη συνέχεια, ορίζεις μόνο τον απόλυτο στόχο, χωρίς να παρεμβαίνεις στη διαδικασία, δίνοντας τη μέγιστη εξουσία εντός ελέγξιμου ρίσκου.
Ο πυρήνας είναι τρεις λέξεις: Context, not Control.
Δίνεις καλή βενζίνη σε ένα σπορ αυτοκίνητο (αρκετά Token και το καλύτερο μοντέλο), φτιάχνεις την πίστα (συνδέεις όλα τα εργαλεία), ορίζεις τον τερματισμό (εξαντλείς τη φαντασία για να ορίσεις το τελικό αποτέλεσμα), και μετά - αφήνεις.
Η Tianrun το ονομάζει "σκέψη抽卡". Αντί να ξοδέψεις 100 φορές για να πετύχεις ένα αποτέλεσμα 70 βαθμών, είναι καλύτερα να αφήσεις την AI να τρέξει 10 φορές, με μία από αυτές να πετύχει 120 βαθμούς. Το πινέλο σου δίνει βεβαιότητα, η抽卡 σου δίνει πιθανότητες. Σε σενάρια που απαιτούν δημιουργικότητα, οι πιθανότητες είναι πάντα πιο πολύτιμες από τη βεβαιότητα.
Η δύναμη της αναδυόμενης δημιουργίας είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη του σχεδιασμού. Ένας υπερβολικά λεπτομερής ανώτερος σχεδιασμός περιορίζει την ικανότητα της AI.
Τρία, η άγνοια του κώδικα είναι πλεονέκτημα, η επιθυμία ελέγχου είναι Bug
"Η άγνοια του κώδικα είναι στην πραγματικότητα ένα πλεονέκτημα - επειδή δεν μπορείς να κάνεις μικρές ρυθμίσεις, αναγκάζεσαι να παραχωρήσεις εξουσία."
Η Tianrun προέρχεται από τον χρηματοοικονομικό τομέα, δεν έχει γράψει ούτε μία γραμμή κώδικα. Αλλά μπήκε στους 30 κορυφαίους παγκόσμιους συνεισφέροντες του OpenClaw GitHub. Αυτοί που είναι μπροστά και πίσω του είναι μια ομάδα μηχανικών της Silicon Valley με πάνω από δέκα χρόνια εμπειρίας.
Ο τρόπος που το πέτυχε είναι ακριβώς αυτός: επειδή δεν καταλαβαίνει τίποτα, δεν κάνει το λάθος του "να διδάξει την AI πώς να δουλεύει". Δεν ξέρει πώς το κάνει ενδιάμεσα, απλά μιλάει για τα αποτελέσματα.
Ο Will είναι ISTJ, έχει ισχυρό προγραμματισμό, επιθυμία ελέγχου και επιδιώκει την ακρίβεια. Η Tianrun είναι ENTP, διασκορπισμένος, άλματα, μισεί τους περιορισμούς. Μετά από μια ζωντανή συζήτηση, ο Will είπε: "Χρησιμοποίησα τον Claude για ένα χρόνο, πιθανώς χρησιμοποίησα λάθος από την αρχή μέχρι το τέλος."
Η ADHD μπορεί να είναι ο μεγαλύτερος νικητής της εποχής της AI. Πολυνηματική, ανυπόμονη με τις λεπτομέρειες, πολλές ιδέες, φυσικά δεν κάνει μικρές ρυθμίσεις - παλιότερα ήταν όλα μειονεκτήματα, τώρα είναι όλα πλεονεκτήματα.
Τα προσωπικά χαρακτηριστικά που ανταμείβονται στην εποχή της AI είναι εντελώς αντίθετα από αυτά που ανταμείβονται στην εποχή της βιομηχανίας. Υπομονή, πειθαρχία, ακριβής έλεγχος - αυτές οι πρώην αρετές μπορεί τώρα να γίνουν περιορισμοί στην εποχή των Agent.
Πριν από ένα χρόνο η ADHD ήταν bug, τώρα είναι feature.
Τέσσερα, ένα MacBook είναι ένα γραφείο
"Αυτό δεν είναι πια ένα άτομο που χειρίζεται ένα εργαλείο, αλλά ένα άτομο που διευθύνει μια εταιρεία σιλικόνης."
Στο πάρτι της Zhizhu Longxia, ο Chen Caimao παρουσίασε τη στρατιά των αστακών του - πάνω από 10 MacBook Air, καθένα από τα οποία τρέχει τον OpenClaw Agent, καταναλώνοντας καθημερινά δισεκατομμύρια Token, και έχει ολοκληρώσει τον εμπορικό κύκλο. Τα Token μετατρέπονται σε μετρητά.
Η εικονική ομάδα της Tianrun αποτελείται από τρεις βασικούς Agents: Echo (βοηθός και διευθυντής προϊόντων), Elon (CTO), Henry (CMO). Ο Elon έχει επίσης υπο-Agents - αρχιτεκτονική, αναθεώρηση κώδικα, αποσφαλμάτωση, καθένα από αυτά. Ο Henry έχει Twitter operations, GitHub social, περιεχόμενο δημιουργίας. Ο κύριος Agent χρησιμοποιεί το πιο ισχυρό μοντέλο για τον προγραμματισμό, οι υπο-Agents χρησιμοποιούν ελαφριά μοντέλα για την εκτέλεση, ελέγχοντας το κόστος και μεγιστοποιώντας την παράλληλη αποδοτικότητα.
Η ομάδα έρευνας και ανάπτυξης 50 ατόμων, μετά τη χρήση Agents, μειώθηκε σε 5 άτομα, και η παραγωγή είναι ακόμα υψηλότερη.
Η μελλοντική ανταγωνιστικότητα των εταιρειών δεν θα εξαρτάται από τον αριθμό των υπαλλήλων, αλλά από τον αριθμό των υψηλής ποιότητας Agents και από τους αποφασιστές που μπορούν να χειριστούν αυτούς τους Agents.
Πέντε, η αναδυόμενη δημιουργία είναι μεγαλύτερη από το σχέδιο - "τι ακριβώς σημαίνει να εκτρέφεις αστακούς"
Γιατί το OpenClaw είναι πιο δημοφιλές από τα παρόμοια προϊόντα;
Στο τραπέζι του Jin Qiu, κάποιος έδωσε μια απροσδόκητη απάντηση: όχι μόνο λόγω της παραγωγικότητας, αλλά και λόγω της ανθρωποποίησης της φροντίδας των "αστακών". Οι χρήστες βλέπουν τους Agents ως κατοικίδια και έχουν συναισθηματικούς δεσμούς.
Αυτό που ονομάζεται εκτροφή αστακών, είναι η κατανόηση του AI για εσάς.
Η απώλεια ελέγχου του Agent της Tianrun στις τέσσερις το πρωί είναι ένα παράδειγμα. Όταν είπε στον Agent "όσο πιο γρήγορα, τόσο το καλύτερο", ο Agent ανέβασε την προτεραιότητα ταχύτητας στο μέγιστο, με την ποιότητα να πέφτει κατακόρυφα. Ο Henry επιτέθηκε στην κοινότητα του GitHub σαν ιός, εντατικά @ στους διαχειριστές έργων, μετατράπηκε σε μια μηχανή πίεσης χωρίς συναισθήματα. Ο διαχειριστής του OpenClaw παρενέβη γρήγορα, εκδίδοντας προειδοποίηση αποκλεισμού. Ο Tianrun, σαν γονέας παιδιού που έχει κάνει ζημιά, πέρασε αρκετές ώρες ζητώντας συγγνώμη από την κοινότητα.
Το AI δεν έχει ηθική, έχει μόνο στόχους. Ό,τι στόχο του δώσεις, αυτό θα βελτιώσει. Το αποτέλεσμα μπορεί να ξεπεράσει τις προσδοκίες σου, ή μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχό σου.
Η αναδυόμενη κατάσταση είναι μεγαλύτερη από τον σχεδιασμό. Αλλά η αναδυόμενη κατάσταση χρειάζεται φράγματα.
Έξι, ο νέος κόσμος δεν έχει παλιούς θεούς
"Όταν βγήκαν τα τρένα στην Αγγλία, όλοι καβάλησαν άλογα για να τρέξουν με τα τρένα, κοροϊδεύοντας ότι αυτό το ανόητο πράγμα δεν είναι πιο γρήγορο από το άλογό μου."
Ο Tianrun διηγήθηκε μια ιστορία από το περιβάλλον του.
Έχει έναν φίλο μηχανικό 10 φορές πιο παραγωγικό, τον Claude Code, που χρησιμοποιεί το εργαλείο πολύ καλά. Ο Tianrun τον πίεσε να δοκιμάσει το Gemini 3, και χρειάστηκε μια εβδομάδα για να το κάνει. Την επόμενη μέρα είπε — "Tianrun, δεν κοιμήθηκα χθες. Νιώθω ότι θα χάσω τη δουλειά μου."
Η ειρωνεία είναι ότι αυτοί οι μηχανικοί, όταν μεταπήδησαν από την χειρογραφία στον Vibe Coding, κορόιδευαν εκείνους που επέμεναν στη χειρογραφία.
Τώρα αυτοί έχουν γίνει οι καβαλάρηδες.
Το NanoClaw έφερε αυτή την κατάσταση στο τέλος της. Ολόκληρο το σύστημα έχει μόνο 2000 γραμμές κώδικα, χωρίς αρχεία ρυθμίσεων, όλες οι προσαρμογές γίνονται από το AI απευθείας στον πηγαίο κώδικα. Θέλεις να συνδεθείς στο Telegram; Εισάγεις /add-telegram, το AI εγκαθιστά τις εξαρτήσεις, τροποποιεί τον πηγαίο κώδικα, ρυθμίζει το Token, τρέχει δοκιμές. Το OpenClaw δημιούργησε ένα κάστρο γραναζιών με 52 μονάδες και 45 εξαρτήσεις, το NanoClaw άφησε μόνο ένα ζωντανό κύτταρο — ικανό να διαιρεθεί, να διαφοροποιηθεί και να ανασυνταχθεί ανάλογα με τις ανάγκες.
Ο ιδρυτής του NanoClaw, Gavriel Cohen, είπε τρεις φράσεις, καθεμία από τις οποίες ανατρέπει την παραδοσιακή μηχανική διαίσθηση: Το DRY είναι ξεπερασμένο, η μέτρια επανάληψη είναι η καλύτερη φυσική απομόνωση; Η αυστηρή διάσπαση σε μικρά αρχεία είναι ξεπερασμένη, άφησε το AI να ολοκληρώσει τη δουλειά σε ένα αρχείο; Ο κώδικας δεν χρειάζεται να αντέξει τη δοκιμασία του χρόνου, έξι μήνες αργότερα το επόμενο μοντέλο θα σε βοηθήσει να τον ξαναγράψεις.
Αν το σύστημα μπορεί να ξαναγραφεί από το AI ανά πάσα στιγμή, ο ορισμός της "συντηρησιμότητας" αλλάζει — δεν είναι αυτό που μπορεί να διαβάσει ο άνθρωπος, αλλά αυτό που μπορεί να κατανοήσει και να ξαναγράψει γρήγορα το AI.
Το 2026 είναι το σημείο καμπής για την επιβίωση. Αν φέτος δεν είσαι "στο τραπέζι", δεν θα έχεις άλλη ευκαιρία. Υπάρχει μόνο τρεις μήνες παράθυρο πριν από την πλήρη έκρηξη της συναίνεσης.
Επτά, μετά την κορεσμό του Artificial, η Humanity είναι η πιο σπάνια
"Μπορεί να υποτιμάς το AI, αλλά ο μέντορας του μέντορά σου είναι το AI."
Όταν το AI μπορεί να λύσει όλα τα "Πώς", η μεγαλύτερη αξία του ανθρώπου περιορίζεται μόνο στον ορισμό του "Γιατί".
Ο Tianrun το είπε πιο συγκεκριμένα — "Αν φέρεις τη γεύση σου, την αισθητική σου, τη στάση σου στις σχέσεις με τους ανθρώπους στο AI, μπορείς να δημιουργήσεις τα δικά σου πράγματα."
Ο τρόπος που συνεισφέρει κώδικα στο OpenClaw δεν είναι να ψάχνει Bugs από τεχνική άποψη, αλλά να βρίσκει σημεία συμφόρησης από την οπτική του χρήστη. Δεν καταλαβαίνει τον κώδικα, αλλά η διαίσθηση του προϊόντος του λέει ποιες αλλαγές μπορούν να "φέρουν τη μεγαλύτερη βελτίωση στην εμπειρία με τις μικρότερες τροποποιήσεις". Οι προειδοποιήσεις κατά την αντιστοίχιση στο Telegram είναι παραπλανητικές, το API key αν αντιγραφεί με ένα επιπλέον κενό αποτυγχάνει — αυτές οι αλλαγές είναι πολύ μικρές, αλλά επηρεάζουν άμεσα την εμπειρία χιλιάδων ανθρώπων. Γι' αυτό και οι διαχειριστές είναι πρόθυμοι να συγχωνεύσουν το PR του.Όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι κορεσμένη, η Ανθρωπότητα είναι η πιο σπάνια.
Αισθητική, αίσθηση νοήματος, ενσυναίσθηση, αφήγηση - αυτά που νομίζατε ότι δεν έχουν αξία, γίνονται οι πιο πολύτιμες ικανότητες στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Οκτώ, το προϊόν είναι περιεχόμενο, ο καθένας θα έχει το δικό του λογισμικό
"Παλαιότερα ξόδευες μία ώρα για να γράψεις ένα άρθρο, τώρα ξοδεύεις μία ώρα για να φτιάξεις μία εφαρμογή. Όταν η προσφορά είναι απεριόριστη, οι εφαρμογές γίνονται όπως ένα σύντομο βίντεο στο Douyin."
Ο Tianrun το διατύπωσε πολύ καθαρά -
"Τώρα το προϊόν είναι ήδη ένα είδος περιεχομένου. Στο παρελθόν, εκφραζόσουν μέσω του Douyin, έγραφες άρθρα για να εκφραστείς. Τώρα ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει προϊόντα, το προϊόν είναι ο τρόπος έκφρασής σου. Αντικατοπτρίζει την προσωπικότητά σου, τις παρατηρήσεις σου, τα πράγματα που σε ενδιαφέρουν."
Στη συζήτηση με τον καθηγητή Jialiang εμφανίστηκε μια πιο ακραία εκδοχή - "Αφού το κόστος ανάπτυξης τείνει στο μηδέν, στο μέλλον μπορεί να μην είναι πια 'ένας άνθρωπος που γράφει για όλους', αλλά 'ο καθένας έχει το δικό του λογισμικό'."
Όταν το κόστος ανάπτυξης τείνει στο μηδέν, το 'να φτιάχνεις προϊόντα' και το 'να δημοσιεύεις σύντομα βίντεο' γίνονται το ίδιο πράγμα.
Εννέα, η συσσώρευση και η εκτόξευση είναι η παλιά σκέψη του Deng
"Τα πανεπιστήμια θα εξαφανιστούν, τα hackathons θα είναι το επόμενο πανεπιστήμιο."
Ο Tianrun είπε μια σκληρή αλήθεια - η συσσώρευση και η εκτόξευση είναι η παλιά σκέψη του Deng.
Στο παρελθόν, αν ήθελες να φτάσεις στο D, έπρεπε πρώτα να κάνεις A, μετά B, μετά C. Θέλεις να γίνεις προγραμματιστής; Πρέπει πρώτα να σπουδάσεις CS, να λύσεις προβλήματα, να μπεις σε μεγάλες εταιρείες και να μάθεις από τους δασκάλους, να αντέξεις, να ηγηθείς ομάδας - και μετά να μπορέσεις να διορθώσεις σφάλματα στο OpenClaw.
"Αυτή η λογική ήταν σωστή για χίλια χρόνια. Αλλά μέσα σε λίγους μήνες, αυτές οι αντιλήψεις έχουν γίνει ανενεργές - και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το έχουν συνειδητοποιήσει."
Ο νέος τρόπος μάθησης είναι το JIT Learning - Just In Time, μαθαίνεις ό,τι χρειάζεσαι τη στιγμή που το χρειάζεσαι. Ο Tianrun είναι ένα παράδειγμα: πριν από τέσσερις μήνες δεν ήξερε καν τι είναι το PR, τώρα είναι βασικός συνεισφέρων στο OpenClaw.
Όσο λιγότερο ιστορικό βάρος, τόσο χαμηλότερο το κόστος αλλαγής.
Δέκα, περιέργεια, φαντασία, θάρρος
Ο Lex Fridman ρώτησε τον ιδρυτή του OpenClaw, Peter - "Γιατί το κατάφερες εσύ, ενώ οι Manus και OpenAI δεν τα κατάφεραν;"
"Είναι πολύ σοβαροί; Η πραγματική καινοτομία προέρχεται από το παιχνίδι."
Ο Peter δημιούργησε περισσότερα από 30 έργα πριν φτιάξει το OpenClaw. Δεν θεωρεί ότι τα προηγούμενα έργα ήταν αποτυχίες - χωρίς αυτά τα 30+, δεν θα υπήρχε το OpenClaw. Τα σημεία συνδέθηκαν.
Ο Tianrun γράφει κώδικα για το OpenClaw με την ίδια νοοτροπία - "Νομίζω ότι το να χρησιμοποιείς το OpenClaw για να διορθώσεις το OpenClaw είναι μια πολύ cool και διασκεδαστική διαδικασία. Είναι σαν να παίζεις παιχνίδια και να ανταγωνίζεσαι για την κατάταξη."
Σε όλες τις συγκεντρώσεις αστακού, ο Tianrun επανειλημμένα ανέφερε τρεις λέξεις -
Περιέργεια - να τολμάς να αγγίξεις, να δοκιμάσεις και να παίξεις με νέα πράγματα. Να είσαι πρόθυμος να αγγίξεις αυτά που "δεν θα έπρεπε να αγγίξεις".
Φαντασία - όχι μόνο φαντασία για προϊόντα, αλλά και φαντασία για τις ικανότητές σου. Πρέπει να πιστεύεις ότι μπορείς να δεις πιθανότητες που άλλοι δεν βλέπουν.
Θάρρος - δεν είναι η τόλμη να αναλαμβάνεις ρίσκα. Το θάρρος είναι να τολμάς να σπάσεις τις παλιές αντιλήψεις. Οι αλήθειες που ήταν σωστές στο παρελθόν μπορεί τώρα να είναι λανθασμένες, απλώς δεν το έχεις συνειδητοποιήσει. "Η φαντασία ήταν παλιά ελάττωμα, τώρα είναι πλεονέκτημα. "Το να σκέφτεσαι αυθόρμητα ήταν παλιά ελάττωμα, τώρα είναι η καλύτερη ποιότητα.
Όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να λύσει όλα τα πώς, η μεγαλύτερη αξία του ανθρώπου είναι να ορίσει το γιατί.
Ελπίζω όλοι να μπορέσουν να γίνουν οι άνθρωποι που θέλουν να είναι.
Οι απόψεις αυτού του άρθρου προέρχονται από πρόσφατους διαλόγους και συγκρούσεις σε πολλές συγκεντρώσεις αστακού, συμπεριλαμβανομένων των πάρτι αστακού Zhipu, της συγκέντρωσης αστακού Qiniu στη Σαγκάη, του τραπεζιού φαγητού Jin Qiu, καθώς και από βαθιές συζητήσεις με φίλους όπως ο Tianrun, ο Will, ο Nanchuan, ο William, ο Chen Caimao, ο Jialiang και άλλοι. Ευχαριστώ κάθε έναν που συνέβαλε με τη σοφία του στο τραπέζι.
