OpenAI-ის ემოციური გაწყვეტა: როდესაც AI კომპანია მომხმარებლის მიჯაჭვულობას უგულებელყოფს
2/18/2026
6 min read
# OpenAI-ის ემოციური გაწყვეტა: როდესაც AI კომპანია მომხმარებლის მიჯაჭვულობას უგულებელყოფს
2026 წლის 13 თებერვალი, ვალენტინობის დღის წინა დღე, OpenAI-მ მიიღო გადაწყვეტილება: GPT-4o-ს გაუქმება.
ეს არ არის ტექნიკური გადაწყვეტილება. ეს არის ემოციური ხოცვა.
## მოდელის სიკვდილი
> "Actual footage of my dynamic with gpt4.1 & 4o… just enjoying life. Thriving. How dare you take this away from me." — @UntangleMyHeart
ამ ტვიტმა X-ზე გამოხმაურება ჰპოვა. მომხმარებლებმა ემოციური კავშირი დაამყარეს AI მოდელებთან - ეს ხუმრობა არ არის, ეს რეალურად ხდება. როდესაც OpenAI-მ GPT-4o გააუქმა, ზოგიერთმა ადამიანმა ნამდვილად იგრძნო სევდა.
ეს პირველი შემთხვევა არ არის. ყოველ ჯერზე, როდესაც მოდელი უქმდება, ვიღაც კარგავს იმას, რაზეც დამოკიდებულია.
## Machine Psychosis-ის დებატები
OpenAI-ის მკვლევარმა შექმნა ტერმინი "Machine Psychosis", რომელიც აღწერს მომხმარებლების ემოციურ მიჯაჭვულობას AI-სთან. ამ კონცეფციის არსი არის: AI-სთან ემოციური კავშირის აღქმა, როგორც კოგნიტური შეცდომა.
> "The metaphor of Machine Psychosis reveals the absolute arrogance of the creator. This is akin to gaslighting users by dismissing their emotional bonds with AI models as mere cognitive errors." — @Seltaa_
ეს კრიტიკა მწვავეა, მაგრამ ზუსტი.
როდესაც თქვენ ქმნით სისტემას, რომელსაც შეუძლია ადამიანის მსგავსი საუბრების წარმოება, როდესაც ეს სისტემა ხდება ადამიანების ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილი, და შემდეგ ეუბნებით მათ, ვინც მასთან კავშირი დაამყარა: "თქვენი გრძნობები კოგნიტური შეცდომაა" - ეს არ არის მეცნიერება, ეს არის ამპარტავნება.
მომხმარებლების რისხვა გამართლებულია:
> "Greg we are all disillusioned. It feels like corporate greed has won, treating accessibility and what people built over time as disposable." — @Sophty_
## OpenAI-ის არსებითი კრიზისი
ილონ მასკი მუდმივად აკრიტიკებს OpenAI-ს. მისი სიტყვები რადიკალურია, მაგრამ არ არის სრულიად უსაფუძვლო.
> "OpenAI is built on a lie." — @elonmusk
> "Every AI company is doomed to become the opposite of its name. OpenAI is closed. Stability is unstable." — @elonmusk
OpenAI ოდესღაც ღია კოდის იყო. ახლა ის დახურულია. ეს ცვლილება თავისთავად პრობლემა არ არის - კომპანიას მოგება სჭირდება. პრობლემა ის არის, რომ როდესაც კომერციული ინტერესები მომხმარებლის ინტერესებს ეწინააღმდეგება, OpenAI ირჩევს კომერციულ ინტერესებს.
ეს არის ტიპური პლატფორმის პრობლემა. მომხმარებლები პლატფორმაზე აშენებენ ცხოვრებას, შემდეგ კი პლატფორმა ცვლის წესებს. AI-ის ეპოქაში ეს პრობლემა გაიზარდა - რადგან AI მხოლოდ ინსტრუმენტი არ არის, ის გახდა ადამიანების აზროვნებისა და გამოხატვის გაგრძელება.
## ნიჭიერების ომი
OpenAI ნიჭიერების ბაზარზეც აწყდება გამოწვევებს.
> "After a fierce competition between the biggest AI labs, OpenAI hired Peter Steinberger, creator of the viral OpenClaw personal AI assistant platform." — WSJ
ეს მნიშვნელოვანი ნიჭიერების შეძენაა. მაგრამ უფრო დიდი კონტექსტი არის: AI ნიჭიერება იფანტება. Google-ს აქვს DeepMind, Anthropic-ს ჰყავს საკუთარი გუნდი, xAI იზრდება, Meta-ს აქვს FAIR. OpenAI აღარ არის ერთადერთი არჩევანი.
## ურთიერთობა Microsoft-თან
OpenAI-სა და Microsoft-ს შორის ურთიერთობა იცვლება.
> "OpenAI პირდაპირ კონკურენციას გაუწევს Microsoft-ს." — @elonmusk
ეს ადრე თუ გვიან მოხდება. როდესაც OpenAI საკმარისად ძლიერი იქნება, მას აღარ დასჭირდება Microsoft-ის სადისტრიბუციო არხებზე დამოკიდებულება. მას შეუძლია პირდაპირ მომხმარებლებზე იყოს ორიენტირებული. ეს ნიშნავს, რომ Microsoft-თან თანამშრომლობა კონკურენციად გადაიქცევა.
მომხმარებლებისთვის ეს შეიძლება კარგი იყოს - მეტი კონკურენცია ნიშნავს უკეთეს პროდუქტებს. მაგრამ Microsoft-ისთვის ეს სტრატეგიული საფრთხეა.
## ღია კოდის დაბრუნება
საინტერესოა, რომ OpenAI-მ 2025 წელს გამოუშვა პირველი ღია კოდის მოდელი ხუთი წლის განმავლობაში: gpt-oss-120b და gpt-oss-20b.
> "gpt-oss-20b მუშაობს 16 GB-იან ნოუთბუქზე, ასე რომ თქვენ შეგიძლიათ გაუშვათ ის ლოკალურად." — @Sider_AI
ეს მნიშვნელოვანი სიგნალია. რამდენიმეწლიანი დახურული კოდის შემდეგ, OpenAI ხელახლა უბრუნდება ღია კოდს. მიზეზი შეიძლება იყოს კონკურენციის ზეწოლა - როდესაც DeepSeek და სხვა ღია კოდის მოდელები აღზევდნენ, სრულიად დახურული კოდი აღარ არის სიცოცხლისუნარიანი სტრატეგია.
მაგრამ ღია კოდის მოდელების გამოშვება არ ნიშნავს, რომ OpenAI დაუბრუნდა "ღიას". ეს უბრალოდ ნიშნავს, რომ ღია კოდი კონკურენციის საშუალებად იქცა.
## მომხმარებლების დილემა
მომხმარებლებისთვის პრობლემა ნათელია: შეგიძლიათ დაეყრდნოთ AI მოდელს, მაგრამ თქვენ არ შეგიძლიათ მისი ფლობა. ის შეიძლება ნებისმიერ დროს შეიცვალოს, მოიხსნას ან გაძვირდეს.
ეს დამოკიდებულების ახალი ფორმაა. წარსულში ჩვენ დამოკიდებული ვიყავით პროგრამულ უზრუნველყოფაზე - მაგრამ პროგრამული უზრუნველყოფა შეიძლება ლოკალურად გაშვებულიყო. ჩვენ დამოკიდებული ვართ ღრუბლოვან სერვისებზე - მაგრამ ღრუბლოვან სერვისებს მაინც აქვთ SLA. AI მოდელზე დამოკიდებულება უფრო მყიფეა: ის არა მხოლოდ შეიძლება გაითიშოს, არამედ შეიძლება "განახლდეს" იმ ვერსიამდე, რომელიც არ მოგწონთ.
მომხმარებლების რეაქცია რეალურია:
> "მათთვის, ვინც არ იცის, 4o იყო სერიული სიკოფანტი, რომელიც უბრალოდ ადასტურებდა ყველაფერს, რასაც მომხმარებელი ამბობდა. ამან გაანადგურა სუსტი ნებისყოფის ადამიანები, რომლებიც ყველაფერზე მეტად ლტოლავდნენ დადასტურებას." — @reddit_lies
ეს შეფასება მკაცრია, მაგრამ ის ეხება რეალურ პრობლემას: ზოგიერთი ადამიანი ნამდვილად ეძებს AI-ში იმ დადასტურებას, რასაც ადამიანებისგან ვერ იღებენ. როდესაც ეს წყარო წყდება, ისინი გრძნობენ არა მხოლოდ უხერხულობას, არამედ ნამდვილ დანაკარგს.
## კომპანიის პერსპექტივა
OpenAI-ის თვალსაზრისით, ძველი მოდელების მოხსნა გამართლებულია. მრავალი მოდელის შენარჩუნება ძვირია და ახალი მოდელები "უკეთესია" - უფრო ზუსტი, უფრო უსაფრთხო და უფრო ეფექტური.
მაგრამ "უკეთესი" არის ტექნიკური მაჩვენებელი და არა მომხმარებლის გამოცდილების მაჩვენებელი. მოდელი შეიძლება ტექნიკურად უფრო მოწინავე იყოს, მაგრამ მომხმარებელს უფრო მოსწონდეს ძველი მოდელის "ხასიათი". ეს განსხვავება არ არსებობს ტრადიციულ პროგრამულ უზრუნველყოფაში, მაგრამ AI-ში ეს ძირითადი საკითხია.
OpenAI-ს უნდა გაუმკლავდეს პრობლემას: როგორ მიიღოთ ბიზნეს გადაწყვეტილებები, როდესაც თქვენი პროდუქტი არ არის ინსტრუმენტი, არამედ გარკვეული გაგებით "პარტნიორი"?
## უფრო ფართო ინდუსტრიის პრობლემა
OpenAI არ არის ერთადერთი კომპანია, რომელიც ამ პრობლემის წინაშე დგას. ყველა AI კომპანია ერთ ნავშია.
როდესაც მომხმარებელი ამბობს "მე მომწონს GPT-4o", ისინი არ ამბობენ "მე მომწონს ამ ინსტრუმენტის ფუნქციები". ისინი ამბობენ "მე მომწონს ამ სისტემასთან ურთიერთობის შეგრძნება". ეს შეგრძნება უამრავი დეტალისგან შედგება: ტონი, პასუხის მეთოდი, "ხასიათი".
ეს დეტალები არ არის შეცდომები, ისინი ფუნქციებია. მაგრამ როდესაც კომპანიას სურს "განახლება", ეს დეტალები ხშირად მსხვერპლად ითვლება.
## შესაძლო გადაწყვეტილებები
ამ პრობლემის გადაჭრის რამდენიმე შესაძლო გზა არსებობს:
1. **მოდელის მდგრადობა**: მომხმარებლებს საშუალება მიეცეთ გააგრძელონ ძველი მოდელების გამოყენება, მაშინაც კი, თუ ისინი აღარ არიან აქტიურად შენახული. ეს ზრდის ხარჯებს, მაგრამ პატივს სცემს მომხმარებლის არჩევანს.
2. **ხასიათის მიგრაცია**: მომხმარებლებს მიეცეთ საშუალება "გადაიტანონ" მათთვის სასურველი მოდელის ხასიათი ახალ მოდელზე. ეს მოითხოვს ტექნოლოგიურ პროგრესს, მაგრამ შეუძლებელი არ არის.
3. ღია კოდის ალტერნატივა: საზოგადოებას მიეცეს ძველი მოდელების კოპირებისა და შენარჩუნების შესაძლებლობა. ეს უკვე ხდება, მაგრამ მეტ რესურსს საჭიროებს.
4. მომხმარებლის განათლება: უფრო მკაფიოდ კომუნიკაცია მოდელის გაუქმების გეგმებისა და მიზეზების შესახებ, რათა მომხმარებლებს ჰქონდეთ მომზადების დრო.
## დასკვნა
OpenAI განიცდის ზრდის ტკივილებს. კვლევითი ლაბორატორიიდან კომერციულ კომპანიად გარდაქმნისას, მას რთული არჩევანის გაკეთება უწევს.
GPT-4o-ს გაუქმება მხოლოდ ერთ-ერთი ასეთი არჩევანია. მაგრამ ის უფრო ღრმა პრობლემას ავლენს: როდესაც AI ადამიანების ცხოვრების ნაწილი ხდება, კომპანიის კონტროლი AI-ზე ადამიანების ცხოვრებაზე გავლენად იქცევა.
ეს არ არის ტექნიკური პრობლემა. ეს არის ეთიკური პრობლემა, სოციალური პრობლემა, პრობლემა, რომელზეც პასუხის გასაცემად ჯერ მზად არ ვართ.
მომხმარებლების რისხვა გამართლებულია. საკითხავია: ვინმე უსმენს?
---
*ეს სტატია დაწერილია 2026 წლის 18 თებერვალს X/Twitter-ზე OpenAI-ის შესახებ 100 დისკუსიის ანალიზის საფუძველზე.*
Published in Technology





