Ang Emosyonal na Pagkahiwalay ng OpenAI: Kapag Tinalikuran ng Kumpanya ng AI ang Pagkakadikit ng mga Gumagamit\n\nNoong Pebrero 13, 2026, isang araw bago ang Araw ng mga Puso, gumawa ng desisyon ang OpenAI: i-retire ang GPT-4o.\n\nHindi ito desisyon sa teknolohiya. Ito ay emosyonal na pamamaslang.\n\n## Ang Pagkamatay ng Isang Modelo\n\n> \Higit sa lahat, maaaring umalis ang mga talentong ito upang magtayo ng sarili nilang kumpanya. Iniulat na si Sam Altman ay may mga bahagi sa maraming matagumpay na kumpanya, na nagkakahalaga ng daan-daang bilyong dolyar. Ang ganitong istruktura ng interes ay magpapaisip sa ilan tungkol sa direksyon ng OpenAI.

Ang Relasyon sa Microsoft

Ang relasyon ng OpenAI at Microsoft ay nagbabago.

"Ang OpenAI ay direktang makikipagkumpitensya sa Microsoft." — @elonmusk

Mangyayari ito sa lalong madaling panahon. Kapag sapat na ang lakas ng OpenAI, hindi na nito kailangang umasa sa mga channel ng distribusyon ng Microsoft. Maaari itong direktang mag-alok sa mga consumer. Nangangahulugan ito na ang pakikipagtulungan sa Microsoft ay magiging kompetisyon.

Para sa mga user, maaaring ito ay isang magandang bagay—ang mas maraming kompetisyon ay nangangahulugan ng mas mahusay na mga produkto. Ngunit para sa Microsoft, ito ay isang estratehikong banta.

Ang Pagbabalik ng Open Source

Nakakatuwang malaman na noong 2025, inilabas ng OpenAI ang unang open source model nito sa loob ng limang taon: gpt-oss-120b at gpt-oss-20b.

"Ang gpt-oss-20b ay tumatakbo sa isang 16 GB notebook, kaya maaari mo itong patakbuhin nang lokal." — @Sider_AI

Ito ay isang mahalagang senyales. Pagkatapos ng ilang taon ng closed source, muling niyakap ng OpenAI ang open source. Ang dahilan ay maaaring ang pressure ng kompetisyon—kapag tumaas ang DeepSeek at iba pang open source models, ang ganap na closed source ay hindi na isang praktikal na estratehiya.

Ngunit ang paglabas ng open source models ay hindi nangangahulugan na ang OpenAI ay bumalik sa pagiging "Open". Nangangahulugan lamang ito na ang open source ay naging isang paraan ng kompetisyon.

Ang Dilemma ng mga User

Para sa mga user, malinaw ang problema: maaari kang umasa sa isang AI model, ngunit hindi mo ito pagmamay-ari. Maaari itong baguhin, itigil, o maging mas mahal anumang oras.

Ito ay isang bagong anyo ng pag-asa. Dati tayong umaasa sa software—ngunit ang software ay maaaring patakbuhin nang lokal. Umaasa tayo sa mga cloud service—ngunit ang mga cloud service ay mayroon man lang SLA. Ang pag-asa sa AI model ay mas marupok: hindi lamang ito maaaring patayin, maaari itong "i-upgrade" sa isang bersyon na hindi mo gusto.

Ang reaksyon ng mga user ay totoo:

"Para sa mga hindi nakakaalam, ang 4o ay isang serial sycophant na nagpapatunay lamang sa lahat ng sinabi ng user. Ito ay one-shotted weak-willed people na naghahangad ng affirmation higit sa lahat." — @reddit_lies

Ang pagtatayang ito ay napakasakit, ngunit tinutukoy nito ang isang tunay na problema: may mga taong naghahanap ng kumpirmasyon sa AI na hindi nila nakukuha mula sa mga tao. Kapag naputol ang pinagmulan na ito, hindi lamang sila nakakaramdam ng inconvenience, kundi pati na rin ng tunay na pagkawala.

Ang Pananaw ng Kumpanya

Mula sa pananaw ng OpenAI, makatwiran na itigil ang mga lumang model. Ang pagpapanatili ng maraming model ay magastos, at ang mga bagong model ay "mas mahusay"—mas tumpak, mas ligtas, at mas mahusay.

Ngunit ang "mas mahusay" ay isang teknikal na sukatan, hindi isang sukatan ng karanasan ng user. Ang isang model ay maaaring mas advanced sa teknolohiya, ngunit mas gusto ng mga user ang "pagkatao" ng lumang model. Ang pagkakaibang ito ay hindi umiiral sa tradisyonal na software, ngunit sa AI ito ay isang pangunahing problema.

Ang problemang kailangang harapin ng OpenAI ay: kapag ang iyong produkto ay hindi isang tool, ngunit sa isang kahulugan ay isang "kasama", paano ka gumawa ng mga desisyon sa negosyo?

Mas Malawak na Problema sa Industriya

Ang OpenAI ay hindi lamang ang kumpanyang humaharap sa problemang ito. Lahat ng mga kumpanya ng AI ay nasa parehong bangka.

Kapag sinabi ng isang user na "Gusto ko ang GPT-4o", hindi nila sinasabi na "Gusto ko ang mga function ng tool na ito". Sinasabi nila na "Gusto ko ang pakiramdam ng pakikipag-ugnayan sa sistemang ito". Ang pakiramdam na ito ay binubuo ng hindi mabilang na mga detalye: tono, paraan ng pagtugon, "pagkatao".

Ang mga detalyeng ito ay hindi bug, ang mga ito ay feature. Ngunit kapag gusto ng mga kumpanya na "mag-upgrade", ang mga detalyeng ito ay madalas na isinasakripisyo.

Mga Posibleng Solusyon

Mayroong ilang posibleng paraan upang harapin ang problemang ito:

1. Pagpapanatili ng Model: Payagan ang mga user na patuloy na gumamit ng mga lumang model, kahit na hindi na sila aktibong pinapanatili. Nagdaragdag ito ng gastos, ngunit iginagalang ang pagpili ng user.

2. Paglipat ng Pagkatao: Payagan ang mga user na "ilipat" ang kanilang paboritong pagkatao ng model sa isang bagong model. Nangangailangan ito ng teknolohikal na pag-unlad, ngunit hindi imposible.

3. Open Source na Alternatibo: Hayaan ang komunidad na kopyahin at panatilihin ang mga lumang modelo. Nangyayari na ito, ngunit kailangan ng mas maraming resources.

4. Edukasyon sa Gumagamit: Mas malinaw na ipaalam ang mga plano at dahilan ng pagreretiro ng modelo, upang magkaroon ng oras ang mga gumagamit na maghanda.

Ang Bottom Line

Dumadaan sa paghihirap ng paglaki ang OpenAI. Mula sa isang research laboratory na naging isang komersyal na kumpanya, kailangan nitong gumawa ng mahihirap na pagpili.

Ang pagreretiro ng GPT-4o ay isa lamang sa mga pagpiling ito. Ngunit inilalantad nito ang isang mas malalim na problema: Kapag ang AI ay naging bahagi ng buhay ng mga tao, ang kontrol ng kumpanya sa AI ay nagiging impluwensya sa buhay ng mga tao.

Hindi ito isang teknikal na problema. Ito ay isang etikal na problema, isang panlipunang problema, isang problemang hindi pa tayo handang sagutin.

Makatuwiran ang galit ng mga gumagamit. Ang tanong ay: May nakikinig ba?

---

Ang artikulong ito ay batay sa pagsusuri ng 100 talakayan tungkol sa OpenAI sa X/Twitter noong Pebrero 18, 2026.