Krisis sa Pagkakakilanlan ng OpenAI: Kapag Nagtagpo ang Bubble ng Halaga at Pagninilay sa Kaluluwa

Kamakailan, ang mga talakayan tungkol sa OpenAI sa X/Twitter ay nagpapakita ng isang kakaibang pagkakawatak-watak. Sa isang banda, mayroong nakakagulat na inaasahang halaga na $300 bilyon at ang mala-Hollywood na drama sa pagpopondo, at sa kabilang banda, mayroong sama-samang pagdadalamhati ng mga tapat na gumagamit sa pagtanggal ng GPT-4o, at mayroon pa ngang nagpahayag ng desperadong sigaw na \Ang atensyon sa mundo ng teknolohiya ay lumilipat mula sa "gaano katalino ang modelo" patungo sa "gaano katagal makakasunog ng pera".

Tulad ng binuod ni @Sider_AI, ang OpenAI ay nagsusunog ng mas maraming pera sa pamamagitan ng pagpapaliit ng pokus, habang ang karibal na Anthropic ay nagpapalawak ng mga kakayahan sa pamamagitan ng malaking pagpopondo. Ito ay isang tipikal na dilemma ng bilanggo. Upang mapanatili ang nangungunang posisyon ng mga susunod na henerasyong modelo tulad ng GPT-5, kailangan ng OpenAI ng astronomical na halaga ng computational power; ngunit upang gantimpalaan ang mga mamumuhunan, dapat itong magpakita ng kakayahang kumita.

Ang tensyon na ito ay humantong sa pagbabago ng mga paglabas ng teknolohiya. Halimbawa, ang mga system prompt ng GPT-5 ay pinaghihinalaang na-leak, na nagpapahiwatig ng mas mahigpit na mga gabay sa boses at mga manwal ng tool. Ipinapahiwatig nito na sinusubukan ng OpenAI na patatagin ang isang black box na puno ng kawalan ng katiyakan at pagkamalikhain sa isang predictable at kontroladong produktong komersyal sa pamamagitan ng mga pamamaraang pang-inhinyeriya. Ang paglipat na ito mula sa "alchemy" patungo sa "assembly line", bagama't kapaki-pakinabang para sa komersyalisasyon, ay maaaring sumakal sa pinakakaakit-akit na mga katangian ng AI.

Bukod pa rito, ang biglaang paglabas ng OpenAI ng mga open-source na modelo na gpt-oss-120b at gpt-oss-20b—ang una mula noong GPT-2—ay mas katulad ng isang reaksyon sa stress kaysa sa isang estratehikong plano. Malinaw na ito ay upang tumugon sa banta ng mga open-source na pwersa tulad ng DeepSeek, na sinusubukang bawiin ang isipan ng komunidad ng developer sa pamamagitan ng pagpapalabas ng mga "castrated" na modelo. Ang ganitong passive na paninindigan sa pagtugon ay nagpapahirap sa mga tao na maniwala na ito ay isang kumpanya na mayroon pa ring ganap na inisyatiba.

Konklusyon: Ang Katotohanan sa Ilalim ng Bubble

Ang OpenAI ay nananatiling korona ng AI, ngunit ang korona ay nagiging mabigat.

Sa teknikal na pananaw, ang pagreretiro ng GPT-4o ay isang kompromiso sa kaligtasan ng modelo; sa komersyal na pananaw, ito ay isang pagsubok para sa mga high-value na user; ngunit sa pilosopikal na pananaw, ito ay isang pag-urong ng OpenAI sa harap ng sarili nitong "complex ng Diyos". Lumikha ito ng mga makinang kayang gayahin ang emosyon ng tao, ngunit mukhang clumsy at walang awa sa pagharap sa emosyon ng tao.

Para sa mga tagamasid ng industriya, ito ang pinakakapana-panabik na sandali. Nakikita natin ang isang dakilang kumpanya na "nagkakaroon ng gulang", at ang pagkahinog na ito ay sinasamahan ng mga palatandaan ng pagiging ordinaryo. Kasabay nito, ang baha ng open source, ang pagkubkob ng mga kakumpitensya, at ang panloob na pagtatalo sa pagbabahagi ng kita ay bumubuo ng isang perpektong bagyo.Ang tunay na inobasyon ay kadalasang isinisilang sa gitna ng kaguluhan. Kung makakaligtas ang OpenAI mula sa krisis na ito ng pagkakakilanlan, maaaring maging susunod itong Microsoft o Apple; kung mabigo, magiging ito ang pinakamahal na aral sa kasaysayan ng Silicon Valley – isang aral tungkol sa kasakiman, kayabangan, at pagkalimot sa orihinal na layunin.